Gemeente Houten maakt katten zoek

Dat ambtenaren bij de gemeente niet altijd goed omgaan met gevonden dode katten, waardoor eigenaren onwetend blijven is geconstateerd in de gemeente Houten. Lees hieronder een verslag van iemand die dit meemaakte.

Vandaag 18 juli 2012 reed ik over de Rondweg van Houten naar Schalkwijk. Bij de brug over de Rondweg lag een dode kat midden op de andere rijstrook. Ik belde het meldpunt Openbare Werken en die zouden het direct oppakken.

20 tot 25 minuten later kwam ik terug uit Schalkwijk en constateerde ik dat twee auto’s midden op de Rondweg waren gestopt. Heel gevaarlijk…. Twee particulieren wilden de kat van de weg afhalen. Ik zei dat de gemeente onderweg was, maar ze wilden het dier meenemen. Een vrouw was zwanger en had een kind in de auto. Het was er gevaarlijk om te stoppen.

Omdat de vrouw uit Wijk bij Duurstede kwam begeleidde ik haar naar de dierenarts. Die was gesloten en verwees telefonisch door naar Gemeente Houten.

Daar aangekomen kreeg ik te horen dat de kat de knekelbak in kon, waar al 20 andere katten lagen (waar dus geen chip van is uitgelezen). Ik vroeg of niet de chip moest worden uitgelezen, maar de medewerker zei dat hij een hekel aan katten had en zijn collega ook. Ik zei dat ik de eigenaar wilde achterhalen en dat als die kat de knekelbak in gaat de eigenaar nooit meer iets van zou vernemen. De man zei dat dit de procedure was. Haalt de gemeente iets van straat af dan lezen ze het uit, wordt het gebracht dan lezen ze het niet uit.

Ambtenaar Houten: “wethouder is waardeloos”

Vervolgens heb ik gezegd dat ik met de wethouder contact zal opnemen om over de procedure te praten, waarop ik kreeg te horen dat de wethouder waardeloos was en ze niets aan hem hadden. Ik schrok van deze woorden en ben weggelopen naar de vrouw die de kat in de kofferbak had liggen.

Terwijl we overlegden wat te doen, zagen we dat de gemeentewerkers ons stonden uit te lachen. We besloten om de kat naar het asiel Zeist te brengen, en daar de eigenaar te achterhalen. De vrouw werkte in asiel Zeist.

“het ding moest in de knekelbak worden gegooid”

Voordat we vertrokken kwam de gemeentewerker op ons af dat er toch een (derde) collega bereid was om de chip uit te lezen. Er ontstond een ruzieachtige sfeer tussen de vrouw en de gemeentewerker. Vooral omdat er werd gezegd dat ‘het ding’ in de knekelbak moest worden gegooid. Ik zei dat ik ze niet begreep, het normaal altijd aardige mensen waren bij de gemeentewerf, maar dat dit niet kon.

Spoedcursus chipreader voor gemeente-ambtenaar Houten

Enfin de chip werd uitgelezen, waarbij de vrouw uitlegde aan de gemeentemedewerker hoe dit apparaat precies werkte (je moet twee keer op een knop drukken) en vervolgens ging de kat in een zak met label, klaar voor de gemeentelijke vriezer. Zeg maar het traject dat de gemeente voor zichzelf hanteert.

Ondertussen had ik de eigenaar aan de telefoon en hebben we de kat terugbezorgd naar Draagmuur. Voor deze mensen was het de tweede kat in twee weken tijd. Ze waren blij dat we ons best hadden gedaan dat we volhielden om hun te informeren en je begrijpt dat ook bij deze mensen er een deuk is ontstaan in de werkwijze van de gemeente Houten.

Boze wethouder

De volgende dag werd ik met spoed ontboden door de loco-burgemeester van Houten, een andere wethouder. Die was geïrriteerd dat zijn ambtenaren waren beledigd door de reacties bovenstaand verhaal. Hij vreesde imagoschade en de komst van RTV Utrecht.

Twee jaar later bleek er weer van alles mis te gaan bij de gemeentewerf in Houten. Opnieuw was een kat binnengebracht en had het niet Amivedi bereikt. En dat terwijl de kat gewoon een chip had, waarbij die via internet het adres is op te vragen.